Nederlands Deutsch English
Ludiek Pedagogiek

Ludiek Pedagogiek

LuPe nodigt eenieder uit tot levenskunst.

 

Welkom op de site van Ludiek Pedagogiek

Mijn laatste werkkring daagde me uit mijn eerdere publicaties:
Het Rijk der Verbeelding, geef het terug aan de kinderen
Spelen vanuit verbeelding
Spelen is de kunst
qua visie en werkwijze te onderbouwen. Op deze site lees je een onderbouwing van mijn streven onderwijs en opvoeding tot levenskunst mogelijk te maken. Mijn andere sites reiken spelpraktijk suggesties daartoe aan. 

LUPE

LuPe is de samentrekking van Ludiek en Pedagogiek en verwijst naar de wolf, die als eerste dier door de mens gedomesticeerd werd. Zij vraaagt nu op haar beurt ons de weg terug naar huis te mogen wijzen. Opdat onze rijkdom aan mogelijkheden herontwaakt na eeuwenlange overwoekering door rationaliteit, productiviteit, effectiviteit en logica. Hoe honoreer je het curriculum dat de maatschappij voorschrijft en laat je jongeren tegelijkertijd zichzelf ontdekken in interactie met anderen? Hoe genieten ze onderwijs?Hoe ontwikkellen zij zich van Toptotteen Totaal? Hoe verkennen ze onontgonnen terreinen tussen bewust en onbewust, tussen denken, voelen en willen, tussen verbeelding en realiteit? Wat gaat er vooraf aan het redenerend weten – wat gaat voorbij aan het dwangmatig willen en hoe komen ze er achter waardoor  "je nou eenmaal dat zo voelt"? We zijn inter - wezens, vertoevend tussen ontwakende inzichten, vage intuities, daadkrachtige impulsen, verleidelijke inspiratiebronnen en de harde werkelijkheid met haar vaak strategisch verborgen motieven en belangen. Er van binnenuit bij komen, zijn en blijven, daar gaat het om.
Dit al is eerder uitgewerkt als Masterstudie Kunsteducatie 2012: Ludische Pedagogiek. 

Wat zegt het mij, wat doet het mij, wat kan ik ermee, wat wil ik ermee? 

Ieder ontplooit zich zintuiglijk, motorisch, sociaal-emotioneel, cognitief en creatief. Hoe gaat dat in zijn werk? Nou bijvoorbeeld voor Josephine ging het zo:

  • Ze keek rond, las zo eens wat en legde haar oor te luisteren. Ze voelde reacties opkomen, die haar nu eens motiveerde iets te ondernemen, een andere keer haar juist blokkeerde.
  • De ene keer kwam ze voorzichtig in actie, de volgende keer stak ze meteen de handen uit de mouwen of sprintte ze erheen. Haar houding sprak voor zich. De een sprak dat aan, de ander hield juist daardoor afstand.
  • Was haar enthousiasme aanlokkelijk, haar nieuwsgierigheid groot, dan ontstond er van alles. Was haar voortvarendheid te bedreigend, dan vielen er stiltes. Soms kwamen ze tot een gezamenlijke aanpak.
  • Als het clickte, wilde ze verder, zag of hoorde ze nieuwe details, verruimde haar horizon. Soms wilde ze zorgvuldig die informatie verkennen, soms wilde zij zich met huid en haar eraan overgeven of groeide een toenadering rustig. Ze ging bronnen onderzoeken en zich eigen maken voor zover mogelijk. Ze vond begaanbare paden en volgde goede raad op, zodat ze begreep en kon handelen.
  • Ja eenmaal begrepen, wilde ze op eigen benen verder, haar eigen draai eraan geven. Was de wereld blij met haar bijdrage, onderging de cultuur minieme veranderingen?

Ze droeg haar steentje bij aan de wereld. Ook aan haar eigen leven? Trouw zijn aan het andere en de ander is lofwaardig. Trouw blijven aan jezelf is noodzakelijk om jezelf, de wereld en het/de ander(e) kwaliteit te bieden.

                Kunnen – Kennen – Kunde – Kunst ten diente van je eigen leven en je samenleven.

Zonder te beseffen, druk jij je uit in je houding, beweging, handeling, klank en woord. Samen spreken ze boekdelen. Kan iemand ze ook echt lezen? Door reacties van anderen kun jij je zelf bewustworden, als jij beseft dat hun reacties jouw acties beantwoorden. Vraag je af of hun waarneming en interpretatie kloppen voor jou: wat zegt het over mij, wil ik dit beeld, deze reacties oproepen? Langzamerhand ontwaakt er zo enig begrip van jezelf, ga je acties en reacties ordenen vanuit prioriteiten. Ja ik ben , wanneer wil ik dat wel/niet zijn? Ik kan me uitspreken/in acie komen, wil ik dat nu? Meer en meer stuur jij jezelf vanuit hetgeen je kunt realiseren: doen wat je niet laten kunt en laten wat je niet doen kunt. Er ontstaat een levenslijn, je wordt jezelf bewust: zo ben ik. Mooi als je: zo ben ik, respecteert, je zelfvertrouwen groeit. Bedreiging, ontkenning, aanval, ophemeling krijgen minder ruimte en gewicht. Je constateert dat anderen anders denken/doen en geeft hen de ruimte zonder dat dit ten koste van jezelf gaat. Je wordt onafhankelijker, erkent eigen grenzen en die van anderen. Je beseft dat grenzen reacties kleuren. Je hebt minder (zelf)bevestiging nodig, je overstijgt en overwint enigszins jezelf. Meer en meer kun jij realiseren hetgeen je ten diepste voelt als jouw bestaansreden.

Ubbergen, update herfst 2020